Grafisch ontwerp begint net als fotografie met kijken. Leren zien. Er wordt ontzettend véél vormgegeven, probeer dus zoveel mogelijk te pakken te krijgen, van de magazines die supermarkten uitgeven, over zowat alles wat je in boekhandels en krantenkiosken vindt, naar alle icoontjes op al die apps op je mobieltje. Ga, net zoals Paula Sher, op stap door de stad en ontdek dat vormgeving zich overal rond ons heen bevindt. Kijk naar de aflevering van Abstract over haar (en bekijk dan ineens ook alle andere afleveringen). Neem er de film Helvetica bij. Had je dat verwacht ?, een volledige film over één lettertype. Een lettertype dat wel alomtegenwoordig is. 
Door te kijken kan je als het ware de spelregels ontdekken. Grafisch vormgeven is artistieke expressie en dus hoor je niet graag dat er regels zijn. Die zijn er. En ze zijn best eenvoudig. Vijf basis-principes leren je orde te scheppen, volgorde te creëren. Die structuur helpt het oog van de kijker te leiden. Bekijk een paar filmpjes om je die basisregels te leren kennen. De basis van lay-out (compositie) enerzijds & van typografie anderzijds. Die twee zijn véél nauwer met elkaar verbonden dan je zou denken.
Net als fotografie & kalligrafie, is ook het woord typografie te verstaan vanuit een beetje kennis van het Grieks. Ze eindigen alledrie met grafie, wat schrijven betekent. Kalli staat voor mooi, schoonschrift dus. Foto is licht, het capteren van het licht dus. En Typo verwijst naar vorm, het schikken van vormen. Het verwijst dus evenzeer naar lay-out & compositie, als naar lettertypes. Bij typografie denkt iedereen aan lettertypes, het font dat je kiest voor je text, maar het gaat evenzeer over de schikking van je textblokken op je blad. En dus gaat het ook over negatieve ruimte. Witruimte. De ruimte die niet gebruikt wordt.